zasypiam

 cały dzień padał deszcz, czasem ze śniegiem. Praca, drugie łażenie z opłatkami, przygotowanie lekcji na jutro, nic wielkiego.

Z ciekawostek - mama obejrzała Jeża Prototypa i spodobał się, i mam zamówienie na dwa kolejne dla Malątek. Oczywiście w przedpokoju już jest zdecydowanie za dużo zwierzaków i w ogóle to żadne zwierzaki nie są w przedpokojach potrzebne... żeby nie było za słodko. Ale ok, jeże zrobię. 

Z radosnych wieści: zakwitł ostatni listopadek. Aż jednym kwiatkiem.

455.

nie dla dzieci

 już widzę, jak jeden z drugim nie zdążył do łazienki po takim tytule :P , po co gnojek na niemoralne blogi wchodzi, no. A nie dla dzieci jest łoś. Ten oto:

Łosia dostałam, a w zasadzie sama sobie kupiłam, na mikołaja. Ku mojej wielkiej radości łoś ma etykietki. Dwie:

I bądź tu mądry...

Poza tym przeszłam dziś po bloku z opłatkami. 37 mieszkań, 10 pustostanów, 10 nieobecnych, z pozostałych siedemnastu połowa nie wyraziła zainteresowania opłatkami. W sumie to się nie dziwię. Gdyby do mnie zapukał pan roznoszący produkty nie wiem, powiedzmy płyn do chłodnic z punktu serwisu samochodów, pieluchy dla noworodków ze żłobka miejskiego albo płatne ulotki reklamowe z jakiejś okolicznej farmy krokodyli, to też bym odmówiła przyjęcia, jako że z żadną z tych instytucji nie mam nic wspólnego... Mama biada i jęczy, że tylu ludzi odeszło od Kościoła i że naszym moralnym obowiązkiem jest wziąć ich za łeb i przytargać do świątyni. OK, nawet jak kogoś przytargam, to i tak bez wątpienia ucieknie po wysłuchaniu statystycznego kazania lub po usiłowaniu spowiedzi u księdza, który na początek go objedzie, po jaką cholerę tu przyszedł... więc nie łapię za łeb i nigdzie nie ciągnę. Sama bardzo chciałabym zobaczyć taki Kościół, do którego ludzie będą chcieli przychodzić. Kościół, w którym będzie ciepło, zwyczajnie ciepło od odkręconych kaloryferów, a żaden pracownik nie będzie miał ludziom za złe, że przyszli (i czegoś chcą). Kościół, w którym pasterze będą obecni, dostępni i zainteresowani (a nie gardzący) ludźmi (a nawet kobietami). Kościół, w którym przynajmniej większość kazań nie będzie trącić herezją i nie będzie traktować słuchaczy jak imbecyli na poziomie pięciolatków. Kościół, którego pracownicy nie będą kłamać w szczytnych celach. I w którym ludzie będą bezpieczni, oni i dzieci ich. Inaczej i biadanie, i ciągnięcie za łeb (ani za cokolwiek innego) nic nie dadzą. A najmniej biadolenie, jak to nas prześladują. 

Prześladują, prawda? :P Na przykład takimi z gruntu niesprawiedliwymi wpisami na blogach. 

Poza tym moja strona gębowa wytrzymała bez syfów jeden dzień. Leki dalej biorę, syfy dalej wyskakują. 

454.

głaskanie jeża

 może stymulować wydzielanie endorfin. Naprawdę. Ale nie próbujcie tego w domu (zwłaszcza na prawdziwych jeżach). 

Mój jeż (o roboczym imieniu Prototyp :) mieszkający na przedpokojowej szafce służy mi nie tylko jako odbój drzwiowy, ale też jako podręczne głaskadełko, ilekroć wychodząc z domu zakładam (lub wchodząc zdejmuję) buty. I głaskanie jeżowego futerka naprawdę mi pomaga na życie. 

A życie jakoś nie rozpieszcza i praca też nie... pogoda nie pomaga, babska strona istnienia dowala z tamtej drugiej, nie twarzowej, strony - tyle dobrego, że na twarzowej stronie dziś nie mam ani jednego pryszcza. Ciekawe jak długo. Na wszelki wypadek leki antywirusowe wybiorę do końca opakowania. 

Z ostatnich doniesień serwetkowych:

453.

co jesz?

 a co zając? :)))

Jeż - po zmniejszeniu uszu - zastąpił krasnoluda na funkcji zderzaka drzwiowego. 

Mam w planach zrobić jeszcze kilka mniejszych i może całkiem malutkich, ale dziś nie wyrobiłam. Z przyczyn babskich dzień do tyłu, do tego stopnia, że marzyłam o czasach, kiedy miesiączkująca kobieta nie miała wstępu na zgromadzenie liturgiczne... Rano byłam tak nieprzytomna, że niepotrzebnie łyknęłam żelazo - i to oczywiście tylko pogorszyło sprawę. Wykańczanie jeża wykończyło mnie :P i musiałam po nim poważnie odpocząć. :P Największym sukcesem było zalanie pustego kubka wrzątkiem (po kilku minutach zorientowałam się, że jakoś nic nie naciąga, hm, napar z niczego, ciekawa sugestia...). 

No a poza tym trzeba było prace sprawdzić, lekcje na jutro ogarnąć, w domu wszystko zrobić (przesoliłam kurczaka) - zaraz się wykąpię i idę pod kołdrę. Jutro muszę być jak nowa. :P 

Petycja do tego Ważnego Pana (nie wątpię, że pana), który tworzy poprawkę do kodeksu pracy o urlopie menstruacyjnym - proszę nie ograniczać go do kobiet przed 50 rokiem życia. Ja się i tak nie załapię, ale może kilka innych pań nie będzie pokrzywdzonych przez kolejny durny przepis. Nie dość, że już są pokrzywdzone przez biologię. 

452.

przeszło

 znaczy przeziębienie czy cokolwiek, cała reszta nie :P. 

Dziś dzień sobotniego sprzątania, zakupów, walki z przeciekającym odpływem zlewu u mamy (na szczęście istnieje plastelina :P) - i szycia jeża. Na chwilę obecną pierwszy jeż mojego życia (szycia:) wygląda tak:

Na mój gust ma za duże uszy, ale poza tym może być. 

Poza tym szczerze mnie dziś rozbawił święty Franciszek Ksawery biadający, ileż to dusz z winy (niektórych) jezuitów trafi do piekła. Jezuici nie, tylko ci, co z winy jezuitów, nie ze swojej winy - ci do piekła trafią, no. :P Pogląd zdaje się nie taki znowu przestarzały. I drugi raz mnie Franciszek Ka rozbawił insynuując, że on, znaczy Franciszek Ka, lepiej wie niż Pan Bóg, do czego powołać odprawiających rekolekcje, koniecznie ignacjańskie, jezuitów: otóż do misji i już. Najlepiej w Indiach. To po co te rekolekcje, skoro wszystko rozeznane? :P 

Już ja wolę zajmować się jeżami niż teologią, mniej kolczaste zajęcie. 

451.

i znowu piątek

 mam nadzieję, że jak odpocznę, to mi przejdzie :P. 

Z dokonań:

Poza tym coś mnie bierze chyba, a syfy na gębie nieodmiennie są. Mimo tabletek. Więc to raczej nie opryszczka. Mam nadzieję, że syfy (podobnie jak miesiączka) będą mi towarzyszyć zaledwie do śmierci, potem już nie. :P Ale w sumie nic to pewnego...

450.

ja pierrrrniczę...

 taaaaka ryba:

Płat nabyty drogą kupna, pół łososia, o cenie wolę nie wspominać - w porównaniu do długości kuchennego stołu i krawieckich nożyc. Będzie na jutro, na Wigilię i jeszcze na 3  obiady dla mnie i dla mamy. 

A poza tym istotnie pierniczę:

Kupiłam też materiał na maskotki-jeże i może w łikend z jednego uszyję. Syfy na gębie mają się dobrze, może ciut szybciej się goją i odrobinę mniej ropieją. Tabletki dzielnie łykam... może to one coś dają, a może i nie. 

Mama trochę przystopowała, jak odmówiłam jej wyjaśnienia powodu późniejszego powrotu z pracy, motywując to niechęcią "udręczenia" jej słuchaniem o moich sprawach. A z pracy po prostu trudno było wyjść, potem seria zakupów, potem mozolnie wlokłam się przez zacinającą śniegową mżawkę :P i sama się zdziwiłam, że już tak późno. 

449.