za chwilę idę na dworzec po Kawę-z-m. :) Wpłynęła petycja o zbudowanie małego domu wakacyjno-rekolekcyjnego dla konsekrowanych :). Przemyślę. :)))
Dużo dobra. Słowo o wyborach, o wolności, o odpoczynku. Niełatwe skojarzenia, trudne rzeczy, do których trzeba było się dokopać, chwilami walka na ostre :P. Sporo łażenia, zachwyt nad pięknem miejsc i ludzi.
Koniec aktu pierwszego. Kawo-z-m., przybywaj!
I tylko doba wiecznie za krótka :P.
księżyc.
Myszka, co szła po wodę, proszę bardzo:
Ktoś jeszcze pamięta z przedszkola? :) Bo Magda mówi, że w moim wykonaniu brzmi jak pieśń pogrzebowa u Adwentystów Dnia Siódmego (którzy, zdaje się, nie wierzą w zmartwychwstanie...)
Pizza.
I wczorajsza dyskusja nadwiślańska, i dzisiejsza postpizzowa, zaowocowały wnioskiem tożsamym: za naszego życia najprawdopodobniej nic się przed nami nie otworzy. Wczoraj nad Wisłą było o tożsamości, dziś o miejscu.
Księżyc.
Podobno dziś jakaś nietypowa pełnia.
Na razie nietypowość objawiła się w rudości. I trudności z fotografowaniem.
Kawa z m., który chcesz?
Ten nie, bo ten już należy do Magdy:
Więc może ten w paski?
Albo może ten leśny?
O ile nie wolisz bulwaru nad Wisłą....
Albo mrówkolwów.
czyli wszelkie znamiona Bożego błogosławieństwa...
Oto św. Spokój.
A oto bł. Pomyślność, szkoda, że nie nasza :).
Naszych świętych Patronów znalazłyśmy w okolicach Kazimierza Dolnego. Pięęęęknie było...
Św. Spokój w łaskawości swej towarzyszył nam nieustannie... a bł. Pomyślność wyrażała się między innymi w tym, że ani razu nie udało nam się zgubić, zjadłyśmy całkiem rozsądne pierogi w całkiem rozsądnej cenie, oraz nie spóźniłyśmy się przy tym na żaden autobus. No i do tego...
